Eendenborst met sloe gin en braambessensaus

6349

Sloe Gin werd traditioneel gedronken tijdens de donkere koude winterdagen, liefst voor een knetterend haardvuur. Of je nam wat sloe gin mee in een hip flask tijdens je winterse wandeling. Het zijn eigenlijk de Amerikanen die er een zomers drankje van gemaakt hebben, door er citrus en sodawater aan toe te voegen. En zo werd de sloe gin Fizz geboren. Sloe gin is bij ons niet zo populair als in het Verenigd Koninkrijk, maar is dankzij de gin hype al iets meer uit de vergetelhoek geraakt.

Maar we kunnen ook koken met sloe gin. We maakte een feestelijk gerecht, eendenborst met sloe ginsaus. Sloe gin is een likeur van vruchten, namelijk de sleedoornbessen. Hoe wordt sloe gin gemaakt? Lees het hier in ons artikel.

De sleedoornbessen bloeien op de blackthorn tree, die in bloei vol witte bloemen staat en purperkleurige bessen. De bessen worden in de herfst geplukt en twee maanden in de gin gemacereerd zodat de sloe gin tijdig klaar is voor kerstmis. De Engelsen hebben de techniek verfijnd, want ze doen het al zeer lang natuurlijk. Je kan de sloe gin dus gemakkelijk zelf maken, maar vermijd goedkope gin en teveel suiker te gebruiken aan het begin van het proces.

Sloe gin

Sloe gin is lekker als aperitief (gewoon met een blokje ijs of als sloe gin fizz) maar je kan er ook mee koken. De titel van dit recept zegt eendenborst, maar een stukje wild, fazant of varkenshaasje passen ideaal bij deze heerlijke feestelijke saus. Ik heb een ambachtelijke sloe gin gebruikt die ik in Somerset gekocht heb, maar de sloe gin van Monkey 47 is een aanrader. Net als de Monkey 47 gin bevat de Monkey 47 sloe gin 47 verschillende ingrediënten. De citrus- en pepersmaak wordt gecomplementeerd door de zoete sleedoornbes. We laten deze elementen terug komen in de saus door er zeste van appelsien bij te doen en braambessen.

monkey-47-sloe-gin

Wat heb je nodig?

  • eendenborst (of fazant of varkenshaasje)
  • Boter
  • Peper en zout
  • Voor de saus
  • ½ appelsien
  • 2 EL bloem
  • 200 ml kippenbouillon
  • 1 EL rode bessengelei
  • 1 klein stukje gember
  • 1 steranijs
  • 1 snuifje kaneel
  • 1 theelepel suiker
  • 1 theelepel Dijon mosterd of citroenazijn
  • 200 gram braambessen
  • 5 EL Sloe Gin
  • Verse tijmblaadjes

Hoe maak je het ?

Fazant

Leg de fazant in een braadslede en wrijf in met boter. Kruiden met peper en zout. Steek wat van de laurierbladen in de holte en breng de andere aan op de fazant zelf. Bedek de fazant met de sneetjes gerookte spek. Bedek de fazant met aluminiumfolie en leg er wat sjalotjes rond. Zet in de op 180 graden verwarmde oven voor 20 minuten. Overgiet af en toe met de sappen. Haal na 20 de folie er af en zet nog eens 20 minuten in de oven. Haal het spek er af en laat verder garen en goudbruin worden.

Eendenborst

Snij het vel van de eendenborsten kruislings in – voorzichtig en niet te diep (quadriller). Kruiden met peper en zout en leg ze dan op de velkant in een hete pan met zware bodem. We hebben geen boter of olie nodig, want we bakken op de velkant, waaronder een laag vet zit, die onmiddellijk zal smelten. Bak de eendenborsten drie minuten op de velkant en draai ze dan om. Bak ze 30 seconden op de vleeskant. Haal de eendenborsten uit de pan en leg ze in de ovenschaal met de velkant naar boven. Leg op elke eendenborst een klein vierkantje boter. Gaar de eendenborst 4 minuten in de oven voor rosé of 6 minuten als je ze iets meer doorbakken wil, maar zeker niet langer. Haal uit de oven en laat de eendenborst zeker nog 5 minuten rusten onder aluminiumpapier.

6358

Varkenshaasje

Neem een pan met zware bodem en verwarm wat olijfolie en boter. Bak het varkenshaasje snel aan – een paar minuten aan elke zijde – en zet het dan in de oven zodat het kan verder garen. Vouw het smalle gedeelte van het varkenshaasje om voor een gelijke garing. Het varkenshaasje is op zijn best als het rosé gebakken is, dus na 12 tot 15 minuten mag je het uit de oven halen. Laat het vlees (even lang als de gaartijd) rusten onder aluminiumpapier vooraleer je het in dikke stukken snijdt.

De saus

Neem een dunschiller en snij dunne strips zeste van de appelsien. Snij vervolgens de strips zeer fijn in julienne. Pers daarna de appelsien uit.

Neem een sauspan en doe er twee eetlepels bloem in. Giet er langzaam en al roerend het appelsiensap bij, tot je een soort pasta krijgt. Voeg de strips zeste, de kippenbouillon en de konfituur bij. Roer om en doe er de suiker, mosterd, steranijs, kaneel en gember bij. Controleer de smaak en kruid bij met peper en zout.

Breng aan de kook en laat dan verder indikken op een klein tot middelmatig vuurtje tot de saus stroperig is. Voeg er op het laatste – slechts een paar minuutjes –  de sloe gin en de braambessen bij. Je kan de saus eventueel nog wat aanlengen aan lengen door er nog een beetje van de braadjus bij doen.

Lepel wat saus over het vlees, versier met enkele braambessen, wat strips appelsienschil en verse tijm.

NM.

Le mur des je t’aime – Parijs

Een leuke uitstap bij je volgende bezoek aan Parijs is “Le mur des je t’aime”. Deze muur kan je vinden aan de voet van Mortmartre op de Place des Abesses, square Jehan Rictus.

De muur is een initiatief uit 2000 van Frédéric Baron, een Frans kalligraaf en Claire Kito. Hij vond dat naast Valentijn, de dag van de geliefden, zij ook een vaste ontmoetingplaats moesten hebben, waar de liefde zich vertaalt in alle talen.

De muur is 40 vierkante meter groot, bestaat uit 612 grote tegels waarop 311 keer Ik Hou Van Jou staat in 250 talen. De rode verfspatten symboliseren gebroken harten.

Naast de muur is de buurt van de Place des Abesses gewoon leuk om te vertoeven omwille van de leuke winkels, de vele cafeetjes en lekkere restaurants.

NM.

In the Mix Pink Lady cocktail

Op 21 juni, ter gelegenheid van de zomerzonnewende, stelden we jullie de White Lady cocktail voor (zie artikel), een Sidecar variant met gin in de plaats van brandy. De White Lady is licht en verfrissend: je krijgt de subtiele botanicals van de London Dry Gin, de zoetheid van de Cointreau en het friszuur van het citroensap. Opletten, want ondanks de zeemzoete naam is de cocktail sterker dan je denkt.

Hetzelfde geldt voor de Pink Lady. Jack Townsend, de voorzitter van de New Yorkse bartenders gilde omschreef de drinker van wat hij een girly, frilly cocktail noemde een stil en beschaamd meisje dat in de administratie werkte, dat misschien twee keer per jaar naar een cocktailbar wordt meegetrokken wordt door collega’s en de onschuldig ogende Pink Lady bestelt, omdat hij roze is en het toch wel geen kwaad zal kunnen.

Niets is minder waar, het is opletten geblazen: de basis van deze Pink Lady is London Dry Gin, citroensap voor het friszure en eiwit voor de body. De druppeltjes frambozensiroop zijn eerder voor de decoratie en kleur. Om de gin te versterken moet er echter nog iets bij, om meer diepte en ruggegraat aan deze cocktail te geven. In de oorspronkelijke Pink Lady ging Laird’s Applejack, een sterke alcohol gemaakt op basis van appelen (Jacking betekent het alcoholgehalte opdrijven, in dit geval door cider te concentreren door  freeze distillation). Je zou de Applejack kunnen vervangen door de gelijkaardige calvados, maar ik koos voor de Belle Fleur van Jigger’s, een eau-de-vie op basis van een lang vergeten én biologische appelsoort, de Belle Fleur (zie artikel).

Deze roze vintage cocktail is perfect voor Valentijn.

Wat heb je nodig ? per cocktail

  • 4 ½  cl London dry gin
  • 1 ½ cl Jigger’s Belle Fleur
  • Sap van ½ citroen
  • 4 druppels frambozen siroop (of grenadine)
  • 1 eiwit (voldoende voor 2 cocktails
  • Maraschino kers

Hoe maak je het ?

Giet al de ingrediënten in een shaker. Goed schudden gedurende minstens 10 seconden. Je moet het eiwit de tijd geven om te emulsifiëren. Doe er dan wat ijsblokken bij en schake nog eens 10 seconden. Giet door een puntzeef in een gekoeld glas en werk af met een roze kers.

NM.

Belgisch cocktailtalent in Campari-campagne ‘Red Diaries’

Jan en Hannah Van Ongevalle vertellen cocktailverhaal in ‘Campari Red Diaries 2017’

Dat cocktails verhalen kunnen vertellen, weet Campari als geen ander. De campagne ‘Campari Red Diaries 2017’ brengt naast een spannende kortfilm en 12 verfilmde verhalen van bartenders wereldwijd, ook een legendarische kalender in boekvorm. Niemand minder dan de Belgische Jan en Hannah Van Ongevalle, vader en dochter, werden hiervoor geselecteerd. Met ‘Eté Anisé’ brengen ze een verfrissende cocktail en delen ze hun passie voor mixologie.

Belgisch talent in de kijker

Wie in The Pharmacy in Knokke al een cocktail geproefd heeft, weet dat Jan en Hannah Van Ongevalle meestervertellers zijn. Vader en dochter zijn al jaren gepassioneerd door de wereld van mixologie en hun cocktailtalent reikt intussen tot ver buiten de Belgische grenzen. Speciaal voor ‘Campari Red Diaries’ bedachten ze het frisse aperitief Eté Anisé.

Hannah Van Ongevalle: “We stelden ons drie Milanese meisjes voor die willen relaxen na een zomers dagje shoppen. Ze stappen een bar binnen, zetten zich aan een tafeltje in een schaduwhoek, hun elegante winkeltassen naast hen, en bestellen een cocktail. Op de achtergrond hoor je vintage muziek en het geruis van de vinylplaat… Ik probeer altijd de klant te visualiseren als we een cocktail creëren. En bij de Milanese meisjes dachten we aan iets fris, iets klassieks, maar ook iets hedendaags en sowieso stijlvols. Eté Anisé is het resultaat.”

Eté Anisé (Jan & Hannah Van Ongevalle)

Italy. Milano. 2016. Campari.

Ingrediënten

  • 5 cl Campari
  • 3,5 cl Sour Orange (lijkt op sinaasappelsap maar smaakt als citroensap)
  • 1,5 cl suikersiroop
  • 2 barlepels absint
  • 2 barlepels rinquinquin
  • 2 cl tonic
  • gedroogde sinaasappel, steranijs, eetbare bloemen

Bereiding

Doe alle ingrediënten, op de tonic na, in een shaker. Schud goed en schenk in een highball glas, gevuld met ijs. Doe er voorzichtig een scheutje tonic bij. Werk af met een schijfje gedroogde sinaasappel, eetbare bloemen en steranijs.

Campari Red Diaries

Met ‘Campari Red Diaries 2017’ slaat de befaamde Campari-kalender een nieuwe weg in, die van de film. De campagne omvat 3 luiken en gaat van start met ‘Killer in Red’, een spannende kortfilm van cineast Paolo Sorrentino, met acteur Clive Owen in de hoofdrol.

Klik op deze link voor de film http://www.campari.com/nl/red-diaries

Via ‘Campari Red Diaries’ wil het Italiaanse aperitiefmerk het authentieke talent van de bartender in beeld brengen. De reeks telt 12 cocktailverhalen van toonaangevende mixologisten uit de hele wereld. Eén voor één onthullen deze verfilmingen een stukje magie achter het creëren van de Campari-cocktails. Een leuke inwijding ook in de rijke mixologiecultuur, adembenemend geregisseerd door de jonge, beloftevolle Italiaan Ivan Olita.

Het cocktailboek ‘Campari Red Diaries’ is het sluitstuk van de campagne en wordt naar goede gewoonte gedrukt op 9.999 exemplaren en alleen onder Campari-vrienden verdeeld. Deze speciale kalender, van de hand van de Argentijnse fotograaf Ale Burset, vereeuwigt zo de beklijvende Campari-verhalen van de bartenders – van de creatieve cocktails tot de wereld van passie en inspiratie die erachter schuilt.

Jan Van Ongevalle: “Het spreekt voor zich dat Hannah en ik trots zijn om in het kalenderboek van Campari te staan. Mijn dochter en ik zijn erg verschillend, maar de chemie tussen ons is perfect. Zij is de extroverte, ik de denker. En als we samenwerken, ontstaat er magie, net als in een sublieme cocktail. Ik hoop dat veel mensen straks onze ‘Eté Anisé’ ontdekken. Het was alleszins een ongelooflijke ervaring.”

Ricotta chocolade en appelsientaart

Vier Valentijn met deze topper

Valentijn is op komst, dus posten we wat meer gerechten waar de romantiek van afdruipt. Zo ook deze Siciliaanse love cake. Twee dingen zijn voor ons belangrijk: ten eerste dat iedereen deze taart voor zijn/haar geliefde kan maken, zonder dat je uren keukenstress moet hebben. We zetten de drempel dus niet te hoog. Ten tweede moet je met een minimale inspanning  toch een wow effect hebben, zodat je beloond wordt voor je inspanningen. En dat heb je zeker met de smaken van deze taart : chocolade en Valentijn is een winnende combinatie, dus daarmee zit je al goed. Dan hebben we nog het romige smeuïge element van de ricotta, waaraan we de zeste van appelsien hebben toegevoegd. Mocht je bloedappelsienen vinden, die maken de smaak van deze taart nog intenser.

Ook de textuur van de taart is een mengeling van krokant en smeuïg.

Ik gebruikte de chocoladechips (Callets) Power 80 van Callebaut omwille van de intense cacaosmaak en het zeer hoge cacoagehalte. Geen nood als je die niet kan vinden, om het even welke chocoladechips zijn goed, maar ga toch liefst voor donkere chocolade, want je hebt die bittere toets nodig.

Ik gebruikte een mengeling van gewone patisseriebloem en fijne maisbloem, om een extra fijne en luchtige textuur aan het deeg te geven. Maisbloem rijst echter minder dan gewone bloem, vandaar de combinatie met de gewone bloem en een ietsje meer bakpoeder. Maisbloem kan je in de supermarkt vinden (Let op: maisbloem is GEEN maizena) bij de bakproducten (fijne maisbloem voor bvb tortilla’s en de iets grovere voor polenta).

Wat heb je nodig?

Voor de ricottavulling

  • 225 gram donkere chocoladechips
  • 500 gram ricotta
  • 250 gram suiker
  • De zeste van een grote appelsien

Voor de taartdeeg

  • 300 gram bloem
  • 100 gram fijn maismeel of maisbloem
  • 200 gram suiker
  • 1 ½ EL bakpoeder
  • 200 gram boter
  • 250 ml room
  • 2 eieren
  • Cacaopoeder voor de afwerking

Hoe maak je het ?

Je mag de oven voorverwarmen op 180 graden. Je hebt een ronde bakvorm nodig van 23 centimeter, die je moet beboteren en eventueel ook aflijnen met bakpapier.

De ricotta vulling

Neem een grote mengkomen en zet er een fijn zeef over. We gaan de ricotta er doordrukken met behulp van een spatel. Voeg de zeste van de appelsien en suiker erbij en dan de chocoladechips. Meng even met de spatel en laat rusten.

Het deeg

Neem een andere mengkom en doe er de droge ingrediënten in: de bloem, maisbloen en bakpoeder.

Ondertussen gaan we de natte ingrediënten verwerken. Smelt de boter met de suiker en de helft van de room op een laag vuurtje tot de boter is gesmolten en de suiker is opgelost. Doe er de rest van de room bij en laat afkoelen.

Klop de twee eieren op met een mixer tot ze bleek en luchtig zijn. We gaan nu afwisselend de droge en natte elementen bij het eimengsel doen. Begin met een derde droog en wissel af met een derde nat, en ga zo door tot alles gemengd is.

We beginnen nu aan de afwerking. De helft van het deeg mag in de bakvorm. Doe de ricotta vulling in een spuitzak en spuit de vulling bovenop het deeg, beginnend vanuit het middelpunt van de taart. Probeer ongeveer twee tot drie centimeter van de rand te blijven.Nu mag de rest van het deeg er voorzichtig bovenop. Werk eventuele oneffenheden weg met een spatel.

De taart mag nu voor ongeveer 45 minuten in de oven. Steek er een tandenstoker in om te checken of je taart klaar is. Haal uit de oven en laat in de bakvorm afkoelen. Draai de bakvorm om op een serveerschaal en werk de taart af met cacaopoeder. En wat Valentijndecoratie.

NM.

In the Mix Old Pal cocktail

De traditionele nieuwjaarsrecepties zijn voorbij, en dat zijn altijd een goede netwerkevents. En het is ook altijd leuk om een praatje te slaan met een oude kennis of vriend die je al lange tijd niet meer gezien hebt. In het Engels noemt dit een ‘Old Pal’, en laat dit nu toevallig de naam zijn van de cocktail waar we het vandaag gaan overhebben. Een ideale wintercocktail trouwens.

In onze serie  “De 25 meest iconische cocktails” mag de Old Pal niet ontbreken, een cocktail uit de familie van de Negroni en de Boulevardier. Alhoewel de Old Pal overschaduwd wordt door de twee vorige cocktails mogen we deze toch niet over het hoofd zien, zeker omdat rye whiskey aan een soort revival bezig is (zie onze artikelen over de Rye van Biercée en Woodford Reserve). De Old Pal werd oorspronkelijk gemaakt met Canadese rye whisky (in plaats van gin) en droge – dry – Franse vermout (in plaats van zoete – sweet – vermout). De vermout speelt een beetje moderator tussen de twee dominante smaken van de Campari en Rye.

De Old Pal kwam voor het eerst voor in Harry MacElhone’s klassieker uit 1922, het “ABC of Mixing Cocktails”. De Old Pal kreeg zijn naam door dat Harry MacElhone deze creatie opdroeg aan zijn oude vriend – old pal – Sparrow Robertson, een sportjournalist voor de New York Herald in Parijs .

Waarom gebruikte hij Canadese rye whisky? Wel, we zitten in volle Drooglegging (Prohibition). In zijn volgende boek uit 1927 “Barflies and Cocktails” verwisselde MacElhone trouwens de rye voor bourbon en noemde deze cocktail de Boulevardier (zie artikel). En de Old Pal werd een klassieker.

Harry MacElhone is de notoire Ierse bartender en uitbater van Harry’s New York Bar in Parijs (zie foto hieronder), een bar die openging in 1922, waar zovele klassiekers ontstonden en waar zo vele beroemdheden aan de toog hebben gezeten.

Wat heb je nodig?

  1. 4.5 cl Rye
  2. 2.5 cl Campari
  3. 2.5 cl Droge Vermout
  4. Zeste van een appelsien

Hoe maak je het?

Ik heb geen Rye gebruikt in mijn versie, maar de Founder’s Reserve Single Malt Graanjenever 12 years old van stokerij De Moor uit Aalst. Het is een 12 jaar oude single malt graanjenever van 43%, traditioneel dubbel gestookt uit 100% mout in koperen alambiek die daarna nog eens 12 jaar gerijpt heeft op gebruikte Franse eiken wijnvaten. En ik heb de Campari vervangen door de Bitter van Biercée (zie artikel)

Doe de drie bestanddelen in een cocktailshaker. Voeg er ijs bij en shake goed. Giet de inhoud van de shaker in een coupevormig cocktailglas en versier met een stukje zeste van appelsien.

NM.

De Vertelboom

Op deze foto kan je een stukje lezen uit het gedicht “Ginkgogewenning” van Hilde de Vos. Het is een groepsgedicht-in-boomvorm op de buitenmuur van het Paleis op de Meir op de Wapper in Antwerpen, recht tegenover het Rubenshuis.

‘De Vertelboom – en de 10 Takken der verwondering’ is een ontwerp van Jelle Jespers en kadert in het stadsdichterproject ‘Bomenstad’ van  stadsdichter Peter Holvoet-Hanssen. Het Stadsgedicht ‘De Vertelboom’ vertakte zich in verschillende woordenkruinen. De takken van deze gedichtenboom bevatten niet enkel verzen van de stadsdichter maar ook van inburgerende anderstaligen.

Je bent er waarschijnlijk al tientallen keren gepasseerd zonder het te zien. Ik vond het wel de moeite waard voor een #POTD in de reeks ‘Verba Volant, scripta manent’.

NM.

Kotopoulo me Dendrolivano

Winters comfort food

Tijdens de winterperiode gaan we op zoek naar gerechten die onze ziel verwarmen. Dat warme gevoel hebben we nodig om de koude temperaturen aan te kunnen. We noemen het daarom ook comfort food. Voor de verandering gaan we eens buiten de grenzen kijken, op zoek naar een lekker stoofpotje. En zo kwamen we uit bij deze klassieker uit de Griekse keuken,  κοτόπουλο ψητό με λεμόνι και δενδρολίβανο. Kotopoulo betekent kip en dendrolivano is gewoon rozemarijn. Doe daar nog wat citroen en witte wijn bij en je hebt de typische Griekse smaken. Dit eenvoudig gerecht met respect voor pure ingrediënten, is gemakkelijk te maken en vult je hele huis met lekkere aroma’s. En de saus maakt zich bijna zelf. Goed gekeurd door yiayia, de Griekse grootmoeder.

 

Wat heb je nodig? Voor  4 personen

  • 1 kip, in 8 stukken verdeeld
  • 4 takjes verse rozemarijn
  • Bloem
  • Peper en zout
  • 250 ml witte wijn
  • 250 ml kippenbouillon
  • 2 laurierbladen
  • Sap van 1 citroen
  • 1 teentje look (optioneel)

Hoe maak je het?

Verwarm de oven voor op 200 graden. Verdeel de kip vakkundig in acht stukken en kruid met peper en zout. Bestrooi met wat bloem. We hebben de bloem nodig om de kip mooi bruin te bakken en om de saus te laten indikken.

We bakken de eerst de kip aan en dan gaat de pan in de oven, dus gebruik onmiddellijk een pan met zware bodem.

Bak de stukken kip in een pan tot ze mooi goudbruin zijn (ongeveer 10 minuten). Je kan er ook een fijn gesnipperd teentje look bij doen. Wanneer de kip klaar is mogen de wijn, de rozemarijn en de laurierblaadjes erbij. Laat dit gedurende twee tot drie minuten reduceren (indikken, vandaar de bloem). Giet er de kippenbouillon bij, zet er een deksel en zet de pan in de oven.

Afhankelijk van je oven zal de kip gaar zijn tussen de 30 en 45 minuten, maar haal er de laatste vijf minuten het deksel af, zodat je kip een krokant korstje krijgt. Doe er op dat ogenblik ook het citroensap bij. Controleer de smaak en kruid bij of voeg er nog wat citroensap bij.

Serveer dit met oven geroosterde krielaardappelen.

NM.

Hipster’s delight

Observeren

Fotografie is voor mij een ontspanning, net zoals rondwandelen in een al dan niet nieuwe omgeving. Ik probeer graag een verhaal te vertellen van een stad door beelden van de straat, mensen, gebruiken enzovoort. Meestal ligt het gewoon maar voor het grijpen. Deze mix van beelden van mensen, plaatsen en eten laat me toe deze cultuur te ervaren.

Toen ik op dit buitenterras deze twee mensen voor mij zag zitten, moest ik aan deze quote uit een boek van Phoebe Damrosch denken: Service Included: Four-Star Secrets of an Eavesdropping Waiter: “Cafés overflowed anytime but early mornings, for there were few commuters in the neighborhood at that time. After noon, the self-employed, or unemployed, hipsters set up their laptops, soy milk lattes by their side, and proceeded to create ironic and subversive works of art, pausing every so often to brood.”

NM.

 

 

 

 

 

 

 

Sloe gin

Nostalgie

Sloe Gin werd traditioneel gedronken tijdens de donkere koude winterdagen, liefst voor een knetterend haardvuur. Of je nam wat sloe gin mee in een hip flask tijdens je winterse wandeling. Het zijn eigenlijk de Amerikanen die er een zomers drankje van gemaakt hebben, door er citrus en sodawater aan toe te voegen. En zo werd de sloe gin Fizz geboren.

Tijdens de jaren 60 en 70 verdwenen cocktails in het algemeen wat uit het beeld, dus ook sloe gin. En vooral sloe gin gemaakt volgens de oude formule, die verdween helemaal. Een nieuw soort sloe gin kwam naar boven, gemaakt met neutrale spirit waaraan sloebessen smaak werd toegevoegd. En mensen vergaten hoe echte sloe gin smaakte en hoe lekker het eigenlijk is. Ook ik.

Tijdens één van mijn tochten door het pre-Brexitse VK, ontdekte ik in een lokale Country Store ergens te velde in Dorset een volledige legplank met verschillende soorten sloe gin. Waarschijnlijk omwille van een nostalgische impuls begon ik het aanbod te bestuderen en kocht ik een fles goede artisanale sloe gin, omdat je met sloe gin veel meer kan doen dan puur drinken of als sloe gin fizz. Dat wordt de volgende weken wel duidelijk.

Sloe Gin tips

Een paar tips bij de aankoop, want er is ook heel wat goedkope rommel op de markt. Tenzij je natuurlijk sleedoornbessen kan vinden en zelf je sloe gin maakt.

Probeer je te informeren over hoe de sloe gin gemaakt wordt, vooral dat hij met gin wordt gemaakt en niet met neutrale spirit. De goede sloe gins hebben een complex smaakprofiel in tegenstelling tot de goedkope waar suikersmaak overheerst. Er zit sowieso suiker in Sloe Gin omdat suiker gebruikt wordt om het sap uit de sleedoornbessen te onttrekken. Je zoekt dus best naar een evenwicht tussen zoet en wat bitter.

De meeste sloe gins hebben rond de 25 % ABV (tenzij bvb Ableforth’s Bathtub Gin Sloe Gin 33.8 % of Mason’s Slow Distilled Sloe Gin 42 %), het zijn dus likeuren die meer suiker per liter bevatten dan de normale spirits. Dat wil ook zeggen dat eens de fles open is, je die in de koelkast moet bewaren, want likeuren verliezen na verloop van tijd hun smaak door het lage ABV. Bewaren in de koelkast remt dit proces af.

Als je een fles sloe gin ziet met een laag ABV, dan is de kans groot dat deze gemaakt is met neutrale spirit en niet met gin. Waarom maakt men dan eigenlijk Sloe gin met gin? Zonder de toegevoegde gin zou je sloe gin minder ABV hebben dan een glas wijn. En het zou een zoute boel zijn. Dus door de gin breng je het ABV naar omhoog en kan je een mooi smaakprofiel creeren door en subtiel spel tussen de sloe gin bessen en de jeneverbessen en andere botanicals.

Mijn favorieten

Ik heb in de afgelopen twee jaar nog een paar artisanale sloe gin’s gekocht en een paar aanraders zoals de Sipsmith Sloe Gin, Hayman’s Sloe Gin en de Monkey 47 Sloe Gin. Mijn favoriet blijft de Ableforth’s Bathtub Gin Sloe Gin: geproefd, gekocht en in de hotelkamer vergeten.

Wordt vervolgd

In de volgende dagen en weken mag je van ons een sloe gin fizz recept verwachten, een leuke rode cocktail en we gaan ook koken met sloe gin, namelijk eendenborst met sloe gin saus (zie recept). Stay tuned!

NM.

Nullam Microwaveum wenst jullie een fijne dag. Kan je niet onmiddellijk vinden wat je zoekt, kijk dan even in ons archief. Daar staat heel wat in. Blijf verder onze nieuwtjes en avonturen volgen op facebook en like de facebook pagina! Bedankt daarvoor.

%d bloggers like this: