Tag Archives: lente

Walpurgisnacht

Walpurgisnacht wordt gevierd in de nacht van 30 april op 1 mei. Het is genoemd naar de heilige Walburga en dit feest heeft een speciale betekenis voor heidenen en wicca’s, want het volksgeloof wou dat tijdens die nacht de boze geesten vrij spel hadden. Een van de tradities rond Walpurgisnacht is Beltane, een Keltisch voorjaarsfeest, waarop het begin van de lente gevierd wordt met grote vreugdevuren. De meiboom is nog zo een traditie.

De Vikingen ontstaken bijvoorbeeld grote vuren om de kwade geesten op een afstand te houden. Want tijdens de Walpurgisnacht komen de heksen uit alle hoeken en gaten tevoorschijn om op bezemstelen, kattenstaarten, rieken, dorsvlegels of ongeacht welk ander vervoermiddel dat ze onderweg aantreffen door de lucht te suizen, op weg naar het heksenbal met duivels en demonen. Maar ook geitenbokken behoorden tot de favoriete rijdieren van de heksen. Vooral de 4×4 versie was gegeerd, omwille van het betere bochtenwerk.

Bij de Germanen werd de godin Freya vereerd (Vrouwe van Valburgia), godin van de liefde en de vruchtbaarheid). En in Zweden is het de naamdag van Valborg (Valborgsmässoafton) en worden traditioneel grote vreugdevuren aangestoken, onder het zingen van liedjes over de lente. In steden met een oude universiteit, zoals Uppsala vinden dan de lentefeesten van de studenten plaats.

NM.

Pittige radijssoep

3081

Net zoals de zwaluw een teken is dat de lente op komst is ook de radijs een teken van het begin van de lente. Tegenwoordig zijn radijsjes het ganse jaar beschikbaar maar rond maart zijn ze altijd heel vlot te verkrijgen. Radijzen zijn pittig van smaak want ze zijn familie van de mosterdplanten. Zelf gekweekte radijzen zijn veel pittiger en hebben veel meer smaak dan diegene die je in de winkel koopt. En krokanter. De smaak en het feit dat ze krokant en knapperig zijn maakt ze dus ideale ingrediënten voor slaatjes.

Maar je kan er zoveel meer mee doen, dus niet alleen in koude bereidingen. Ook het groene loof past perfect in een slaatje of in pesto en je kan de radijsjes ook bakken met een pesto van witte miso – zie recept).

Deze pittige radijssoep is mooi roze van kleur en kan je zowel warm als koud serveren. Geserveerd in een verrine of een aperitiefglaasje is deze soep ideaal als amuse of fingerfood voor een receptie. Deze verrassende soep is niet alleen mooi van kleur, maar de pittige smaak van de radijzen is een bijkomende troef. Belangrijk is dat je mooie, echt stevige en verse radijzen uitkiest met frisgroen loof. We gaan de smaak nog iets versterken door er wat mierikswortelsaus onder te mengen.

Radijzen zijn heel gezond want ze zijn rijk aan vitamines C en B en ook verschillen­de belangrijke mineralen. Ze zijn ook caloriearm en hebben weinig voedingswaarde en passen dus goed in een vermageringsdieet.

nullam goes PINK-1 copy

De XII Roze Werken: Nullam goes Pink

De VII roze werken van Nullam ontstonden door een discussie over cupcakes, vandaar de zeven roze gerechten, want we verloren de weddenschap.

Wat heb je nodig?

  • ½ kilo radijzen (in twee gesneden)
  • 1 medium aardappel, in stukjes gesneden
  • 1 medium ajuin, in 4 gesneden
  • 1 EL boter
  • Peper en zout
  • 1 EL mierikswortelsaus
  • 2 EL crème fraîche, plus extra voor de afwerking

Hoe maak je het?

Doe de radijzen en de aardappel in een foodprocessor en hak tot je kleine stukjes hebt. Haal de mengeling uit de keukenrobot en zet even apart. Hak nu ook de ajuin in fijne stukjes.

Verwarm de boter in een pan op een middelmatig vuur. Doe er de ajuin bij en laat deze gedurende 3 minuten zweten, tot de ajuin doorzichtig is geworden. Dan mogen de radijsjes er bij. Kruid met peper en zout en giet er ongeveer ¾ liter water bij. Breng dit aan de kook en verminder dan het vuur. Zet het deksel op de pan en laat een 30 minuten op een laag vuurtje verder sudderen.

Na dertig minuten proef je even. Is de soep klaar dan mag de pan van het vuur. Voeg hier nu de mierikswortelsaus bij. Neem een staafmixer en pureer tot je een mooie gladde soep hebt. Controleer de kruiding en voeg er de crème fraîche bij. We gebruiken crème fraîche of verse room omdat deze beter geschikt is voor warme bereidingen, omdat de kans op schiften heel klein is.

Serveer de soep afgewerkt met een in julienne gesneden radijsje en wat fijn gesneden groene blaadjes (loof) van de radijzen.

NM.

Artisjokblaadjes met de perfecte vinaigrette

0224

Vandaag 21 maart begint de lente en dat zou meer zon moeten betekenen. Om de verandering van seizoenen te vieren maken we artisjokken klaar. De artisjok is door de Arabieren via Andalucia in onze contreien binnengebracht. Het zijn eigenlijk de bloemknoppen van de distelplant. Artisjokken zijn eigenlijk heel mooi van vorm en kleur: van bijna purper tot fel groen, van de grote Israëlische versie tot kleine Franse artisjok, en alles daar tussenin. En toch zie ik veel mensen er straal voorbijlopen in de winkel of er even naar kijken met een groot vraagteken in hun blik: wat doe ik hiermee of hoe begin ik er aan?

Hier een paar weetjes en adviezen om jullie op weg te zetten. Artisjokken vind je tegenwoordig het hele jaar rond maar ze zijn op hun best in de maanden juni en juli. Het is een gesofisticeerde vorm van een salade, maar duurt wel iets langer om klaar te maken. Niet onlogisch, maar hoe groter de artisjok, hoe langer de gaartijd. De grotere durven ook al eens iets bitterder te zijn dan de kleine versie. Ga voor artisjokken die nog heel gesloten zijn.

Stomen of koken?

Je kan de artisjokken stomen of koken in water. De stam of stengel moet er af en voor de rest doe je wat citroen (om het verkleuren tegen te gaan) en zout bij het water. Om te testen of je artisjok gaar is trek je er een blaadje af. Als het er gemakkelijk af gaat is je artisjok klaar. Om echt zeker te zijn moet je wel aan de binnenkant ofwel de dikste kant van het blaadje bijten. Dat is het enige deel van het blaadje dat eetbaar is. Haal de gare artisjokken uit het kookwater en gebruik het kookwater om eieren te koken. Deze krijgen dan een lichtgroene kleur.

Artisjokken eet je volgens de regels van de kunst met de hand. Je trekt er de blaadjes af en schraapt er met je tanden het vruchtvlees van, het onderste vlezige deel. De onderste, buitenste blaadjes zijn de meest ‘ taaie’, maar naarmate je naar de binnenste blaadjes gaat wordt de smaak van de blaadjes fijner en delicater. En ook de zachte bodem – het hart van de artisjok – is een delicatesse.

Er zijn verschillende mogelijkheden om artisjokken te eten. Wij kozen deze keer voor de koude versie, en die heeft enkel een vinaigrette nodig, meer niet. Een klassiek voorgerecht uit de Franse keuken, maar nog steeds heel gesofisticeerd en trendy.

0212

De perfecte vinaigrette

1. De verhoudingen

Een veel gedebatteerd onderwerp, niet alleen over de ingrediënten, de verhoudingen en de manier waarop je ze klaarmaakt. Ik begin altijd met een snuifje zout te laten oplossen in 1 EL witte wijnazijn. Daar worden dan 3 EL olie aan toegevoegd: 2 EL plantaardige olie (meestal zonnebloemolie) en 1 EL olijfolie (liefst “extra vergine” voor de smaak). Je zal zien dat deze mengeling na een paar minuten begint te schiften en dat willen we natuurlijk niet. Een vinaigrette is een onstabiele emulsie, twee vloeistoffen bijeen die eigenlijk niet mengbaar zijn, dus hebben we een bindmiddel nodig.

2. Bindmiddel

In commerciële dressings wordt lecithine gebruikt, een stof die in eigeel zit en gebruikt wordt als je mayonaise maakt (Kijk maar op de verpakking, het zijn de E-nummers van E400 tot E499). Je zou dus eigeel of zelfs koude puree kunnen gebruiken als emulgator, maar de meest populaire zijn miso, tahini, mosterdpoeder en natuurlijk mosterd zelf. Dijon mosterd is de meest natuurlijke partner voor een vinaigrette, omdat het bijkomend voordeel van Dijon mosterd is, dat hij op basis van witte wijnazijn is gemaakt. Je vinaigrette zal daarom dikker zijn en veel langer stabiel blijven. Om de smaak minder zuur en minder zout te maken, kan je er een klein beetje suiker bijdoen, maar ik kies voor honing, omdat deze de smaak van de mosterd versterkt, wat suiker niet doet.

3. Met wat maak je de vinaigrette?

De samenstelling van de vinaigrette zit nu goed, ook de dikte en de stabiliteit, nu nog een woordje over hoe we de vinaigrette maken. Gebruiken we een garde, een blender of gaan we voor de klassieke konfituurpot? Een vinaigrette maken met een garde lukt, maar het is hard labeur en je moet lang genoeg kloppen vooraleer je de perfecte emulsie hebt en je vinagrette stabiel is. Met een blender daarentegen zwier je molecules van de olie en de azijn zo hard uit elkaar dat ze uren nodig hebben om elkaar terug te vinden en je vinaigrette doen schiften. Ideaal voor grote hoeveelheden natuurlijk maar je vinaigrette wordt wel heel dik. Maar ze blijft zo wel enkele dagen stabiel.

Ideaal is nog altijd de methode met de konfituurpot. Meng eerst de andere bestanddelen, vooraleer je er de olie bijdoet. Deze methode is goed voor kleine hoeveelheden en de vinaigrette is minder dik en blijft ongeveer 90 minuten stabiel. En je hebt minder afwas dan de blender methode.

0215

Wat heb je nodig? Voor 4 personen

  • 4 artisjokken
  • Peper en zout
  • 1 citroen, in 4 gesneden

Voor de perfecte vinaigrette

  • 25 ml olijfolie
  • 75 ml plantaardige olie
  • 2 EL Dijon mosterd
  • 25 ml witte wijnazijn
  • Een snuifje zout

Hoe maak je het ?

Verwijder de stammen van de artisjokken en leg ze in een diepe pan. Vul de pan met water, een snuifje zout en de stukken citroen. Breng aan de kook en laat gedurende 40 minuten rustig sudderen. Ik leg een zwaar deksel op de artisjokken, zodat ze onder water blijven. Controleer de gaarheid door een blaadje er af te halen en er op te bijten.

Maak de vinaigrette door alle bestanddelen goed te mengen. Kruiden met peper en zout. Besprenkel de artisjokken met de vinaigrette. Nog een tip: zorg dat de artisjokbladeren droog zijn vooraleer je de vinaigrette er opdoet, want anders gaan ze de vinaigrette afstoten. En wacht sowieso tot het laatste moment om de vinaigrette aan te brengen.

NM.

2014 NL Lente

Entrecôte van de grill met salsa van lente-uitjes

7974

De lente staat voor de deur

Ik heb de afgelopen week toch al een paar uren de zon gezien en dat maakt me blij. En binnen een paar dagen begint de lente, dus het weer kan alleen maar beter worden. Dat hoop ik toch. Voor het recept van vandaag wou ik frisse smaken, om dat lentegevoel nog meer naar voor te brengen. Dus koos ik voor een stuk vlees op de grill met een frisse salsa van rauwe en gegrilde lente-uitjes, verse korianderblaadjes en geraspte gember. Een pittige salsa, want we mengen er ook wat chilipepertjes onder en verse limoensap. Een perfecte smaakbom voor het begin van de primavera.

Wat heb je nodig?

  • 1 entrecôte (of een côte à l’os, rib eye, …)
  • 2 EL plantaardige olie
  • Ongeveer 20 lente-uitjes
  • Peper en zout
  • Verse koriander
  • 2 kleine rode chili’s
  • 2 EL vers geperst limoensap
  • 2 EL vers geraspte gember

Hoe maak je het?

Je kan dit recept maken op de grill of in een grillpan. Wrijf uw stuk vlees in met olie, net als de lente-uitjes. Kruid met peper en zout. Grill het vlees volgens uw voorkeur: bleu, saignant, à point, bien cuit. Haal het van de grill en laat ongeveer 10 tot 15 minuten rusten onder aluminiumpapier. Begin er niet onmiddellijk in te snijden, want dan krijg je een bloederige boel.

Neem vier lente-uitjes en snij ze fijn. Grill de overige lente-uitjes tot ze gaar zijn. Dit duurt ongeveer drie minuten. Draai ze wel eens om. Legt de helft van de gegrilde lente-uitjes op een een serveerschaal. Snij de andere helft fijn en meng deze met andere fijn gesneden lente-uitjes. Doe er de verse korianderblaadjes bij, de fijn gesneden chili’s, het vers limoensap en de geraspte gember. Meng goed en breng op smaak.

Snij het stuk vlees en leg de stukken op de serveerschotel en nappeer met enkele lepels salsa van lente-uitjes.

NM.