All posts by Nullam Microwaveum

Bar Burbure guest bartending: Connaught Bar London

We hadden het al eerder over Bar Burbure en de ambities van Jurgen Lijcops, namelijk de top 50 van de wereld. Het niveau moest dus naar omhoog, getuige daarvan de Green Card Cocktails, stuk voor stuk vloeibare parels. Een andere manier om die ambitie waar te maken is de toppers van de wereld naar Bar Burbure en/of Antwerpen Zuid te brengen.

Jurgen wil in 2018 elke maand een liquid chef van wereldniveau presenteren. De strategie is duidelijk: de guest bartender maakt drie of vier signature cocktails en Jurgen en zijn team zet daar hetzelfde aantal eigen creaties tegenover. Wat het resultaat daarvan is, wel, daar zullen we het in een volgend artikel eens over hebben.

De eerste in de rij was Vincenzo Pagliara van de Connaught Bar in London. Hij kwam begin januari het beste van zichzelf geven en shaken op een “guestbartending event” in Bar Burbure. Hij serveerde exquise “signature” drinks met als thema OXLEY GIN. Hij presenteerde achtereenvolgens een D(rye) Martini, een Clear Clover, een Tom & Jun en een Silky Rickey. Team Burbure zette daar drie eigen creaties tegenover, een Oxley Gin & Tonic, Tangerines in the mist en een Emperors Garden.

The Connaught Bar

The Connaught Bar uit Londen viel vorig jaar nog in de prijzen als 4de beste bar ter wereld. Ik ben er zelf nog niet geweest, maar je kan geen glossy magazine openstaan of er staat wel iets over deze bar in:  ‘a bar for the impossibly beautiful, a bar of high heels and glimmering lights, of perfume and leather. Aside from oddly thumping music, the Connaught is wonderfully detached from the world – a place of its own, cosy and winter warm when it needs to be, light and summery when desired‘.

The Connaught binnengaan is in een nieuwe wereld terechtkomen, waarbij conversaties vloeien over sprakelende glazen en kaarsverlichte tafels. Het mooie interieur is ontworpen door David Collins, en ademt Cubisme, stijl 1920 en tijdloze elegantie en glamour uit. De menukaart puilt uit van eigen versies van de klassiekers, maar ik heb me laten vertellen door de kenners dat de echte The Connaught ervaring de Martini trolley is.

Oxley Gin

Oxley Gin is een zéér innovatieve London Dry gin van de Bacardi groep waarbij men ‘koud’ gaat distilleren! Dit wil zeggen dat men onder een vacuüm distilleert bij -5° C waardoor de smaken beter behouden blijven. Hitte heeft sowieso een invloed op de ingrediënten, hetgeen bij koude distillatie vermeden wordt.

The Connaught Praktische Informatie

Carlos Place, Mayfair, London, W1K 2AL

Bar Burbure Praktische Informatie

Vlaamsekaai 41, 2000 Antwerpen

NM.

In the Mix Gin & Martini Riserva Speciale Sour

Sour (cocktail)

De sour cocktails zijn een familie van mixed drinks. De meest bekende zijn de Margarita (zie artikel) , Daiquiri, Kamikaze, de Whiskey Sour en de Sidecar (zie artikel).  De Sour cocktails bestaan ongeveer uit 2 delen alcohol, tegenover 1 deel zuur en 1 deel zoet.

Ze bestaan uit een basisspirit, een zuur (citroen- of limoensap) en een zoete vloeistof (siroop, triple sec, cointreau, grenadine, ananassap, enz). Sours zijn zowat de oudste cocktails (Jerry Thomas had ze in 1862 al in zijn boek) en hebben die juiste balans tussen zoet en zuur (tart) en toch genoeg alcohol om er een stevige en kleurrijke cocktail van te maken met een mooi, elegante opaciteit.

Voor deze gin en bitter sour gebruikte ik de onwaarschijlijk lekkere Martini Riserva Speciale Bitter, geïnspireerd op het originele recept uit 1872, waaraan Martini een hippe toets heeft gegeven en Jensen’s Bermondsey Gin.

Een fluwelen textuur

Gin, Bitter en citroensap combineren heel goed maar hebben toch elk hun scherp kantje. Het eiwit brengt dit alles samen en zorgt voor een fluwelen textuur. Deze sour cocktail doet de smaakpapillen van je tong dansen van vreugde: de bitter smaakpapillen zitten vanachter op je tong, de zuur smaakpapillen situeren zich aan beide zijkanten en de zoete smaakpapillen zitten helemaal vooraan. Daar zit dus het succes van deze cocktail. Zowat je ganse smaakpalet wordt geprikkeld.

Wat heb je nodig?

  • 30 ml gin
  • 20 ml Martini Riserva Speciale Bitter
  • 20 ml vers geperst citroensap
  • 15 ml simple syrup (suikersiroop)
  • 1 eiwit
  • 1 dash orange bitters
  • 1 schijfje appelsien

Hoe maak je het?

Doe de gin, de Martini bitter, citroensap, siroop, bitters en eiwit in een shaker en schud alsof je leven ervan afhangt.

Vul dan de shaker met ijsblokken en shake tot het eiwit schuimig is. Strain in een gekoelde coupette en versier met een schijfje (gedroogde) appelsien.

NM.

 

In the Mix: Cosmopolitan

Cosmopolitan, Cupcakes en Boys bands

In de jaren 90 zag je op ieder feest iedereen Cosmopolitans drinken. Dankzij Carry Bradshaw van ‘Sex and the City‘ werd de Cosmopolitan één van de meest beroemde (dames)cocktails, want de verleidelijke roze kleur en de licht zuur-zoete smaak maakten deze bijzonder geliefd bij de dames. De Cosmopolitan werd op zeer korte tijd een rage, maar verdween eigenlijk al even snel. Nu durft bijna niemand nog een Cosmopolitan bestellen, Net zoals niemand nu durft te bekennen dat hij toen een fan van de BackStreet Boys was.

De Cosmopolitan cocktail mag dan wel roze van kleur zijn, maar toch is het een stevig drankje: de cranberry juice, de Cointreau en het limoensap verdoezelen de smaak van de vodka.

Vodka werd in die periode bijna niet in cocktails gebruikt (we komen uit de jaren 80 met de toenmalige gin hype) en veenbessensap al veel minder. Het bekendste merk van cranberry juice – Ocean Spray – was heel populair bij kinderen, maar ze wouden ook de volwassenen bereiken. Daarvoor werd in de jaren 70 The Harpoon uitgevonden, een cocktail op basis van vodka, cranberry juice en limoensap. Voeg hier Cointreau bij en je hebt een Cosmopolitan. Maar wie op dit idee kwam, is bijna niet meer te achterhalen.

In seizoen 2 van Sex and the City – ook verantwoordelijk voor het succes van cupcakes en designer shoes – bestelt Samantha een Cosmopolitan en de rest is geschiedenis. Terwijl de huidige cocktailcultuur naar pure alchemie neigt, is dit gewoon mengen, want de Cosmo is een eenvoudige, maar wel iconische cocktail.

We maakten voor Valentijn onze eigen versie met bloedappelsienen, die de smaak van de Cosmo gaan boosten. Cheers!

Wat heb je nodig? voor twee cocktails

  • 120 ml vers geperst sap van bloedappelsienen
  • 60 ml cranberry juice
  • 80 ml vodka Grey Goose
  • 60 ml Cointreau
  • een dash orange bitters
  • een schijfje bloedappelsien

Hoe maak je het?

Persoonlijk gebruik ik geen Martini-glazen omdat een Cosmopolitan niet van de Martini familie is. Ik gebruik moderne coupettes, die ik vooraf vul met ijsblokken.

Doe alle ingrediënten in de shaker gevuld met ijsblokken. Twintig seconden goed schudden. Giet het ijs uit de coupettes en strain en verdeel over de twee glazen.

Tip: Versier met een schijfje bloedappelsienen. Ik perste van die hele donkere bloedappelsienen en hield er één over voor de schijfjes. Blijkt nu dat het de enige was die bijna geen kleur had. Dus eerst checken!

NM.

 

In the Mix Amorevolezza cocktail

Cosa vuoi di più dalla vita?

Amaro‘s – Italiaans voor bitter – blijven mijn favoriete digestieven, omdat ze het ook echt zijn (zie artikel). Wegens de drukke bezigheden van de laatste maanden was ik de amaro een beetje uit het oog verloren, maar toen ik collega blogger Matthias Sombrero er mee aan het werk zag, zat de goesting er onmiddellijk terug in. Na een trip naar de kelder koos ik voor deze Amaro Lucano, een karamelkleurige amaro met een bitterzoete smaak en een ABV van 28%. Deze amaro bestaat al sedert 1894 en werd samengesteld door Pasquale Vena, een patissier. Hij gebruikte hiervoor meer dan 30 kruiden. Het recept is vanzelfsprekend geheim. Deze Amaro Lucano brak heel snel door want de Vena familie werd de hofleverancier van het Huis Savoye (zie het wapenschild op de fles).

Amaro Lucano S.p.A. is een familiebedrijf in Pisticci in Basilicata. De naam Lucano komt van lucania, een andere naam voor Basilicata. 

We gaan met deze stevige en kruidige amaro een cocktail maken. Met de bitterheid hebben we dus al een stevige basis en een ronde smaak, en die gaan we combineren met de zoetheid en pompelmoessmaak van Aperol. De finishing touch wordt wat vers geperst citroensap, dat voor de nodige zuurheid zorgt en de ‘stroperigheid’ van zowel de amaro en de Aperol wegneemt. En hiermee heb je dus een heel lekkere aperitivo.

Wat heb je nodig?

  • 30 ml Amaro Lucano
  • 15 ml Aperol
  • 15 ml citroensap

Hoe maak je het?

Doe alle ingrediënten in een shaker gevuld met ijsblokken.

Deze cocktail moet geroerd worden (stirred), niet geshaket. Waarom? Omdat omdat we een fluwelen mondgevoel willen, de juiste verwatering en vooral, een heldere cocktail. Alle ingrediënten blenden mooi samen, de temperatuur van de vloeistof daalt tot de juiste koeling en de verwatering is onder controle. Giet door een cocktail zeef – strainer – in een vooraf gekoeld glas.

NM.

Migliaccio Napoletano

Migliaccio, een carnavalskraker uit Napels

Migliaccio is een eenvoudige maar lekkere zoeternij uit Napels. De naam is afgeleid van millet (gierst), een oude graansoort die mettertijd vervangen werd door tarwe. In lang vervlogen tijden werd gierst enkel gebruikt in La cucina povera, de keuken van arme mensen.

De ingrediënten voor de migliaccio zijn dezelfde als die voor de vulling van de Napolitaanse sfogliatella (of sfogliata). Het traditionele recept van de Napolitaanse Migliaccio met zijn eenvoudige ingrediënten zoals griesmeel en ricotta, is in feite gekoppeld aan de boerentraditie en en respecteert getrouw de Napolitaanse traditie van het Carnaval (carne levare: het opheffen of wegnemen van het vlees). Naast carnaval wordt migliaccio ook nog gemaakt op vastenavond en ter gelegenheid van Pasen.

Ik heb dit dessert in individuele vormen gemaakt, maar je kan dezelfde hoeveelheden gebruiken voor een grote taartvorm met een diameter van 24 centimeter.

Serveer deze lekkernij met een glaasje gekoelde limoncello (zie receptuur).

Wat heb je hiervoor nodig?

  • 200 gram griesmeel (semolino)
  • 500 ml melk
  • 500 ml water
  • 300 gram ricotta
  • zeste van appelsien
  • zeste van limoen
  • 40 gram boter
  • 1 theelepel Vanille extract
  • 4 eieren
  • 250 gram suiker

Hoe maak je het ?

Neem een pan en verwarm de melk en het water met de stukjes zeste van citroen en appelsien, zonder het kookpunt te bereiken. Voeg vervolgens de boter toe en roer verder om. Verwijder vervolgens de stukjes zeste. We gaan nu geleidelijk aan het griesmeel toevoegen. Roer met een garde op een middelmatig vuur tot de vloeistof gaat indikken.

Haal van het vuur en laat afkoelen.

Klop in een kom de eieren en de suiker tot je een schuimig mengsel hebt dat in volume is verdubbeld.

Voeg hierbij de gezeefde ricotta en het vanille extract en blijf roeren met de garde tot je een mooi homogeen beslag hebt. Nu mag je er ook de afgekoelde griesmeelcrème voorzichtig aan toevoegen.

Vet de individuele vormen of een taartvorm van 24 cm in met boter en bedek deze met bakpapier. Giet het mengsel in de vormen en nivelleer het oppervlak met een spatel.

Bak in een voorverwarmde oven op 200 ° gedurende 1 uur. Verwijder de migliaccio als het oppervlak goud gekleurd is en laat ze minstens een paar uur afkoelen vooraleer je gaat snijden. Versier met fijn of poedersuiker.

NM.

In the Mix: Kombucha Martini Bitter Spritz

Vandaag stellen we onze eerste cocktail met kombucha voor. Kombucha thee, wanneer het fermentatieproces gedaan is, resulteert in een friszurig en sprankelend drankje. Ik heb al in het ‘Hoe maak je kombucha‘ artikel uitgelegd, dat je wat kan spelen met de smaak, door met de ingrediënten en de duurtijd van het fermentatieproces te variëren. Toen ik voor de eerste keer van mijn eigen batch proefde, vond ik die karakteristieke ‘tartness’ van frambozen terug, en moest ik onmiddellijk aan een spritz denken.  De kombucha vervangt dus de Prosecco in deze spritz.

Martini Riserva Speciale Bitter

Voor deze eerste cocktail wou ik ook de Martini Riserva Speciale Bitter gebruiken, geïnspireerd op het originele recept van Martini Bitter uit 1872, waaraan Martini een hippe toets heeft gegeven.

De Martini Riserva Speciale Bitter was niet voor niets de winnaar productinnovatie van het jaar tijdens de Bargiornale Barawards 2017. 

Deze bitter is gelaagder en complexer dan zijn Milanese tegenhanger en tilt de bitter naar een hoger niveau. In de nieuwe Riserva Bitter gebruikt Martini 100% natuurlijke ingrediënten, gekozen door kruidenspecialist Ivano Tonutti en master blender Beppe Musso. De belangrijke ingrediënten zijn de aromatische kruiden afkomstig uit de streek van Torino. Het alcoholvolume ligt met 28,5 % ABV hoger dan de meeste andere bitters.

Daarnaast wou ik er ook nog wat pit en extra aroma bij, dus koos ik voor mezcal, met zijn subtiele smokiness, chili pepper, chocolade, en hout aroma’s.

Onderaan krijg je nog een tweede versie van deze spritz, gemaakt met Apero, maar met ietsje meer ABV dan een klassieke aperol spritz.

Wat heb je nodig?

  • 50 ml mezcal
  • 25 ml Martini Riserva Speciale Bitter
  • 50 ml kombucha
  • Een paar druppels Peychaud’s Aromatic Cocktail Bitters
  • Soda
  • een schijfje appelsien

Hoe maak je het?

Doe de mezcal, Martini Riserva Speciale Bitter en kombucha in een glazen mengglas gevuld met ijs. Doe er wat druppels Peychaud’s bitters bij, en stirr.

Giet in een gekoeld glas. Aftoppen met een beetje soda. Versier met een schijfje appelsien.

Boozy Aperol Spritz

Vervang de Martini Riserva Speciale Bitter door Aperol.

NM.

Bia Mara nummer 3 is een feit!

De derde Bia Mara opende gisteren officieel zijn deuren op het bruisende Londenplein in Brussel. Het Londenplein in het hartje van de Europese wijk is een leuke ontmoetingplaats, want je kan er voor elk wat wils vinden, en nu dus ook een Bia Mara. Voor de inrichting van deze Bia Mara werd gekozen voor een mooie grote muurschilderij die geheel een beetje een New York style geeft.

Bia Mara maakt traditionele fish and chips zoals je in Dublin kan eten. Maar, en dat maakt Bia Mara anders dan alle anderen, ze kiezen hun vissoorten goed uit want duurzaamheid is een prioriteit voor Marco Ferracuti en Simon Whiteside. Het leuke aan Bia Mara is dat ze constant de fish and chips naar een hoger niveau tillen met vernieuwde smaken in de panko of het tempurabeslag of nieuwe sausjes. Of verrassende nieuwe gerechtjes zoals bijvoorbeeld octopus met chorizo.

Het gezellige Londpenplein wordt deze zomer nog gezelliger als je buiten op het terras kan genieten van after work drinks en de nieuwe kleine Bia Mara bites (hapjes), want die komen er ook. Ideaal dus bij een van de selecte bieren of een cocktail.

Ik ben fan van het eerste uur, niet alleen omdat ik de fish & chips lekker vind, maar ook omdat het allemaal snel en ongedwongen is. Bij de Nullam familie gebeurt het vaak op het einde van de week, dat niemand zin heeft om te koken en dat we dan maar naar Bia Mara trekken.

Congratulations Marco and the team for number 3!

 

Bia Mara Praktische Info

Londenplein 1, 1050 Elsene

NM.

Kombucha, Nullam style

Je kan er de laatste tijd echt niet meer naast kijken, of je nu vertrouwd bent met de traditionele methodes van fermentatie of niet of als je geïnteresseerd bent in de gezondheidsaspecten van probiotica.

Probiotoca

De officiële definitie van een probioticum is “Levende micro-organismen, die wanneer in voldoende hoeveelheden toegediend, een gunstig effect hebben op de gastheer”. Met andere woorden micro-organismen (meestal bacteriën) die een duidelijk gezondheidseffect hebben. Maar het zijn GEEN geneesmiddelen. Probiotische bacteriën kunnen worden ingezet om de van nature voorkomende bacterieflora in het lichaam te beïnvloeden. Recent is ook vastgesteld dat probiotica het immuunsysteem in de darm kunnen prikkelen. Kombucha bevat heel wat vitamine B en C.

De meest voorkomende soorten probiotica zijn zuivelproducten (zoals bvb Yakult en Actimel).

SCOBY: symbiotic culture of bacteria and yeast

Kombucha thee is een gefermenteerde thee, die je maakt op basis van een starter cultuur (paddenstoelen, een moederkombucha of een SCOBY), thee, suiker, azijn en een starter thee (kombucha van een vorige batch). Gingerbeer, kefir, azijn en zuurdesem zijn andere voorbeelden die ook zo een symbiotische cultuur nodig hebben.

Ja, er zit suiker in en toch is het gezond. Een SCOBY bestaat uit verschillende bacteriën en gisten die samen een heel fijn weefsel vormen: de ‘zwam’ (of SCOBY). Deze zwam is een organisme op zich, het produceert allerlei stoffen, maar heeft ook voeding nodig en die voeding is suiker. Deze suiker wordt tijdens het fermentatieproces omgezet in zuren, gisten, enzymen, vitamine B en vitamine C. Van de hoeveelheid suiker die toe is gevoegd blijft nog maar héél weinig over in het uiteindelijke drankje.  Door dit proces krijgt kombucha een zurige smaak.

De zwam of scoby wordt tijdens het fermentatieproces de grootte van een pannenkoek en ziet er inderdaad uit als de top van een paddenstoel. Het ziet er niet uit (volgens mijn dochter) en het voelt ook raar aan. In Canada maken ze trouwens bio-tekstiel – vegan leather – van SCOBY’s. De SCOBY is dus de moeder die we nodig hebben om de fermentatie te doen starten. En die moeder gaat kweken, er gaat zich op de moeder SCOBY een nieuwe SCOBY laag gaan vormen. Die kan je er af pellen en gebruiken om een nieuwe batch te starten.

Je kan natuurlijk zelf je SCOBY maken, maar het ideale is er een te kopen (dan weet je zeker dat je een goede actieve SCOBY hebt).

Wat heb je nodig?

  • 3,5 liter water
  • 2 EL losse groene thee (sencha)
  • 240 gram rietsuiker
  • 1 SCOBY
  • 10 tot 15 % (van het totaalvolume) starter kombucha thee
  • 1 grote glazen pot
  • Theedoek
  • kruidnagel

Hoe maak je het ?

Breng het water aan de kook (eigenlijk tot rond de 92 graden). Voeg daar de suiker en de thee aan toe en laat de thee trekken. Net zoals bij een gewone thee zal er een verschil in smaak zijn naargelang de tijd die je tijd de thee laat trekken.

Laat de thee afkoelen tot onder de 30 graden (bij een hogere temperatuur gaat de SCOBY kapot).

Filter en giet in een grote glazen recipient, waarin je SCOBY en de startervloeistof hebt gegoten. Dek af met een theedoek en een elastiek (om bvb fruitvliegjes en stof te vermijden maar toch zuurstof toe te laten). Leg er wat kruidnagels op, want die houden blijkbaar ongewenste bacteriën tegen.

Zet de pot op een donkere plaats weg, op kamertemperatuur of in ieder geval een stabiele gelijkaardige temperatuur.

Laat de kombucha ongeveer 7 tot 14 dagen fermenteren, naargelang de smaak die je wil.

Gebruik liefst een pot met een kraantje, want je moet af en toe wel eens proeven. Dan kan je ook gemakkelijk aftappen wanneer je kombucha klaar is.

Wanneer is je kombucha klaar?

Wanneer je het juiste evenwicht hebt tussen zoet en zurigheid hebt.

In een reeks volgende artikelen komen we terug op goede praktijken om kombucha te maken, wat je met een kombucha kan doen en de tweede fermentatie met kombucha.

Ere wie ere toekomt

Met dank aan Olivier Jacobs van Jigger’s (Gent) voor de SCOBY en de eerste lessen, Jesse Den Dulk (ook Jigger’s) voor de tips voor de tweede fermentatie, en Dries Botty van Belroy’s Bijou (Antwerpen) voor de cocktailtips.

NM.

Guanciale Nullam style

Guanciale is Italiaans voor hoofdkussen maar het is ook badass gepekelde varkenswang. Yep! Indien je nog nooit deze vette, gezouten varkenswang geproefd hebt, ga dan nu onmiddellijk op zoek in je lokale carniceria, want je weet echt niet wat je gemist hebt.

Guanciale heeft ongeveer de textuur van spek maar heeft een diepere smaak. Je kan het rauw eten – in flinterdun gesneden versie – of je bakt het in de pan en voegt het toe aan stoofpotjes of soepen. Maar het is vooral een onmisbaar ingrediënt in Bucatini all’Amatriciana (zie recept) of Pasta alla Gricia (zie recept).

Maar het is ook heel lekker bij de aperitief. En we gaan het niet kopen maar zelf bereiden, want dit is het leukste.

Het hoofdingrediënt zijn varkenswangen. Tenzij je een beenhouwer hebt die de volledig varkenswang van de varkenskop kan en wil snijden, kan je de al gekuiste versie die je in elke winkel ziet, gebruiken.

Deze gaan we pekelen, drogen en opeten. Nog één raad, maak er genoeg, want ze zijn heel lekker, dus heel snel op. Ik heb er onmiddellijk twee kilo gemaakt. Let ook op, ik geef enkel indicaties voor de gebruikte ingrediënten, omdat de ratio gewicht varkenswangen versus specerijenmengeling belangrijk is.

Wat heb je nodig?

  • 2 kilo varkenswangen
  • 2 theelepels geplette zwarte peperbollen
  • 2 theelepels rode chilipepervlokken
  • 1 theelepel geroosterde venkelzaadjes
  • 3 laurierbladen, gemalen
  • 5 EL grof zeezout
  • 2 ½ EL chilipoeder
  • 1 steranijs
  • 1 EL geel mosterdpoeder

Hoe maak je het?

We beginnen met het droogdeppen van de varkenswangen. Vervolgens gaan we ze goed doorprikken zodat de specerijenmix goed kan binnendringen.

Vervolgens maken we de specerijenmengeling. Ik heb er wat rode chilipepervlokken en chilipoeder bijgedaan, omdat ik er een beetje kick wou aangeven. Wil je dit niet, verhoog dan de hoeveelheid zout, zwarte peper en venkelzaadjes evenredig.

Ratio

Weeg de varkenswangen. Het gewicht van de mix van specerijen moet ongeveer 8 tot 10% van het gewicht van de varkenswangen zijn. Ten eerste omdat je de varkenswangen hier volledig moet mee insmeren, maar moet ook voldoende over zijn om te pekelen.

Wrijf dus de varkenswangen volledig in met de specerijenmix. Steek ze in een doorzichtige plastic zak en leg ze dan plat in een voldoende grote schaal. Hier komt nog een gewicht op om het pekelen en vooral het vocht afdrijven te helpen. Schrijf je begingewicht op en zet weg in de koelkast.

Na twee dagen mag je de varkenswangen omdraaien. Zorg ervoor dat de specerijen goed verdeeld zijn. Laat nu nog twee dagen verder pekelen in de koelkast. Met grote stukken varkenswang mag je zelfs tot tweemaal 1 week gaan. Gebruik de rest van de kruidenmix voor het einde van dit proces.

Haal uit de koelkast en weeg de varkenswangen. Je zou een vochtverlies van ongeveer 10 % moeten hebben, aangezien het zout het vocht uit de varkenswangen haalt.

Spoel af onder koud water en dep ze droog.

Aromaten

Een tip: wil je nog een beetje meer experimenteren, smeer de varkenswangen nu in met Fernet-Branca, een amaro die meer bitter dan zoet is. Laat dit goed intrekken, en dep terug droog.

Maak een kruidenmix van zwarte peper en venkelzaad. en strooi deze over de varkenswangen. Maak een gaatje in de varkenswangen en ga er met beenhouwerskoord door, zodat ze ze kunnen ophangen. Liefst in een koele, donkere ruimte, met een maximum vochtigheidsgraad van 60-70 %.

Mangia!

Je hebt ongeveer nog 3 tot 4 weken nodig om ze te laten drogen, of een 30 % gewichtsverlies. Maar dat hangt af van je eigen voorkeur. Ik moet me al bedwingen om er na 1 week niet aan te zitten.

Zij die een roker bezitten, kunnen ze ook roken!

 

NM.

In the Mix Margarita

Happy Hour

De woorden happy en hour worden al eeuwen samen gebruikt om leuke tijden te omschrijven. Zelfs William Shapespeare gebruikte dit al in 1599 in King Henry V:  “Therefore, my lords, omit no happy hour That may give furtherance to our expedition“. Voor vandaag staat de Margarita op het menu, één van de 25  meest legendarische cocktails.

Margarita

Een margarita is een Mexicaanse cocktail die behoort tot de ‘sour’ familie en bestaat klassiek uit drie (3) ingrediënten: tequila, triple sec en limoensap, vaak geserveerd in een glas met zout op de rand. Een Margarita wordt geshaket en straight-up geserveerd in het gekende Margarita glas, een soort oversized coupette (zie foto). Maar je kan de Margarita ook over ijs serveren in een old fashioned glas of frozen. Voor de laatste versie doe je alle ingrediënten met ijs in de blender.
We weten helemaal niet wie de Margarita uitvond of voor de eerste keer serveerde, maar deze cocktail werd heel populair in de jaren 30. Margarita is Spaans voor madelief en de cocktail zou mogelijks een tequila versie kunnen zijn van de Daisy (Engels voor madelief).

Wat heb je nodig?

  • Tequila
  • Triple Sec of Cointreau
  • Limoensap

Hoe maak je het?

De klassieke verhouding is 2 delen tequila, 1  deel triple sec en 1 deel limoensap. Daarmee krijg je een cocktail die licht aan de zurige kant is – vandaar de sour familie. Veel hangt natuurlijk af van je limoenen en de zoetheid van je likeur. Je kan de zoetheid wat opdrijven door er een barspoon agavesiroop bij te doen (zeker bij de frozen versie)

Noblesse oblige wil dat je je Margaritaglas een mooi zoutrandje geeft, maar ik hou daar niet zo van. Ik doe liever een snuifje zout in de cocktail zelf, vooraleer te shaken (15  seconden).

NM.